Categorie archief: Non classé

Vijf jaar zonder een museum voor moderne kunst volstaat !

Communiqué – januari 2016.

 

Wij pleiten voor de uitvoering van een oplossing die de verzameling 20ste en 21ste eeuw SNEL de plaats geeft die ze verdient binnen de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België.

Deze toestand heeft lang genoeg geduurd. Vijf jaar na de eigenmachtige en schandalige sluiting van het Museum voor moderne kunst, is het geen dag te vroeg om deze aanslag op de intelligentie en de democratie ongedaan te maken.

 

Sinds februari 2011 is het Brusselse museum voor moderne kunst gesloten enkel en alleen omwille van de beslissing van de directeur. Dit is een inbeslagname van ons patrimonium, niet meer en niet minder! Een verbanning van vijf jaar naar de reserves door de beslissing van één man, een man alleen, zonder enig overleg, noch met de kunstwereld, noch met de verantwoordelijken uit de politieke wereld.

Het misprijzen voor het publiek dat nochtans eigenaar is van dit patrimonium, is onaanvaardbaar. Het uitblijven van een beslissing die toelaat de verzameling in goede omstandigheden te tonen, is dat evenzeer. Met een ongeschonden verontwaardiging nemen wij acte van de vijfde verjaardag van de verdwijning van de verzameling moderne kunst waarvoor architect Roger Bastin, in het hart van de hoofdstad, een boeiend architecturaal project en een ingenieuze lichtput ontwierp.

Musée sans musée – Museum zonder museum (MSM – MZM) werd opgericht in 2011, op het moment van de aankondiging van de sluiting van het museum voor moderne kunst. Wij zijn niet van plan te zwijgen, niet minder in 2016 als in 2011. Via onze mededelingen, betogingen en performances blijven wij protesteren tegen de ongelooflijke beslissing van de museumdirecteur als tegen het schuldig verzuim van de politieke en administratieve instanties.

In tegenstelling tot de provocerende uitspraken van de directeur heeft de moderne – en hedendaagse – kunst in België wel degelijk bestaan en dat doet ze nog steeds. De verzamelingen van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten getuigen van een belangrijk deel van de Belgische en internationale kunstgeschiedenis en de kunstwerken verworven via schenking of aankoop, verdienen onze aandacht. Ze dienen voor elk publiek toegankelijk te zijn.

Vijf jaar betekent een cyclus in het lager, secundair en hoger onderwijs. Jongeren die het contact wordt ontzegd met het artistieke discours dat hun kritische zin en esthetisch aanvoelen kan ontwikkelen, hebben het recht deze werken te ontdekken in een museale omgeving de 21ste eeuw waardig. De musea, net zoals andere culturele instellingen, dienen een rol te spelen in het zich toe eigenen van een gemeenschappelijke en/of gedeelde cultuur. Een cruciaal punt in de huidige maatschappelijke context, waar niet meer aan herinnerd dient te worden.

De vrijgekomen zalen moderne kunst worden vandaag ingenomen door een “Musée Fin-de-siècle Museum” – zijnde een museum van de 19de eeuw – de wens van de directeur en zogenaamd aantrekkelijk voor de toerist, het bevoorrechte publiek van de KMSKB. Het “Musée Magritte Museum” illustreert deze wetenschappelijk verwerpelijke en economisch gestuurde denkwijze die leidt tot het oprichten van ‘musea binnen het museum’, een ontwikkeling die wij sinds jaren energiek afwijzen. Een bedroevende en onaanvaardbare museale politiek die zweert bij evenementen en de verleidingen van de culturele marketing.

Het is evenzeer belangrijk de onaanvaardbare staat waarin zich de verzameling oude kunst bevindt, te vermelden en dit rampzalig beheer van ons patrimonium af te wijzen. Het is hoog tijd dat alle burgers opnieuw kunnen genieten van de volledige verzameling van de KMSKB. Openbare instellingen moeten meer dan ooit hun verantwoordelijkheid opnemen ten aanzien van de democratie en cultuurparticipatie.

De vijf ministers die zich de laatste vijf jaar opvolgden, deden enkel alsof ze zich met dit dossier bezighielden. Ondanks de overvloedige intentieverklaringen, kwam er van niemand een oplossing die op korte termijn kan worden uitgevoerd. Gebrek aan tijd, visie, daadkracht? De optie de verzameling moderne kunst op andere locaties in de hoofdstad tentoon te stellen, lijkt vandaag museaal en financieel niet langer realiseerbaar. De huidige staatssecretaris, Mevrouw Elke Sleurs, bevestigde onlangs haar wil de uitbreidingen van het museum voor oude kunst aan de Regentschapsstraat, die ontruimd werden wegens gezondheidsredenen, te saneren om er de verzameling moderne en hedendaagse kunst in onder te brengen. Volgens haar volstaan deze 3000 m2 en schaadt dit op geen enkele wijze het project van het departement oude kunst.

Dus, genoeg getalmd! Indien deze oplossing wordt weerhouden, laat ze dan snel van start gaan. Het is onaanvaardbaar de burgers nog langer te laten wachten.

 

Een franstalige versie van deze tekst verscheen in La Libre Belgique, 20 januari 2016

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actualiteit, Mededelingen van MzM, Non classé

Collectie Moderne Kunst naar Museum voor Schone Kunsten 

De kogel is door de kerk. De collectie moderne kunst van het KMSKB gaat terug naar de Musea voor Schone Kunsten op de Kunstberg. Dat heeft staatssecretaris voor Wetenschapsbeleid Elke Sleurs (N-VA) beslist. De musea reageren afwachtend: “De werken moeten nog starten, en er is nog altijd geen budget of timing.”

De collectie Moderne Kunst wil Sleurs nu onderbrengen op de Kunstberg. Daar staat nog 3000 m² leeg.

De collectie van moderne kunst zal er komen in het Museum voor Schone Kunsten, op de Kunstberg in Brussel. “Daar is 3000m² voorhanden, die ruimte gaan we renoveren”, zegt Sleurs. “Het is van bij aanvang al mijn bedoeling om de collectie Moderne en Hedendaagse Kunst samen te houden, en dat kan op die locatie. Dat zal iedereen ten goede komen, Brusselaars, Belgen en de internationale gemeenschap.” Sleurs benadrukt ook dat het Fin-de-Sièclemuseum, in tegenstelling tot eerdere berichten, niet zal moeten wijken voor de collectie Moderne Kunst.

Asbest
De musea voor Schone Kunsten bevestigen dat er duizenden vierkante meters onbenut zijn in het gebouw op de Kunstberg. “Dat deel van het gebouw is al tientallen jaren gesloten omdat er asbest verwijderd moet worden. Die werken moeten nog starten, maar er is nog geen budgettaire analyse gemaakt en er is nog geen duidelijke timing”, bevestigt Colette Janssen van de Musea voor Schone Kunsten.

Die lange termijnplanning baart de musea duidelijk zorgen. “Er is nu duidelijkheid waar de collectie komt, maar wanneer gaan we de kunstwerken aan het publiek tentoon kunnen stellen? Ik hoop dat het geen project op lange termijn wordt, maar ik vrees ervoor”, zegt Janssen.

Ook Sleurs zelf wil zich niet vastpinnen op een timing. “Da’s altijd moeilijk. Binnen de regering en de Regier der Gebouwen worden nog de nodige fondsen gezorgd. Ik pin mij liever niet vast op een timing, maar ik hoop de renovatie nog op gang te trekken tijdens mijn legislatuur.”

Ceci n’est pas un musée
Dat de collectie moderne kunst niet naar de recent aangekochte Citroëngarage gaat, werd vorig jaar al duidelijk. Een droom van de Brusselse minister-president Rudi Vervoort, een nachtmerrie voor staatssecretaris Sleurs.

“Ik ben daar van bij het begin duidelijk in geweest. Ik ga geen collectie uitlenen die perfect kan worden tentoongesteld in de Musea voor Schone Kunsten, om die collectie dan onder te brengen in een garage. Een garage is geen museum. Het gebouw is totaal ongeschikt als museum. Ceci n’est pas un musée” zegt Sleurs aan FM Brussel.

Voorlopig blijft onduidelijk welke collectie er dan wel in de Citroëngarage tentoon gesteld zal worden. Het Gewest wil een beroep doen op privécollecties, of op stukken uit de kunstverzamelingen van Belfius of Proximus.

Vanderborghtgebouw
Donderdag lekte in La Libre Belgique uit dat de stad Brussel het Vanderborghtgebouw zou willen verkopen. Vorig jaar was nog afgesproken dat de collectie Moderne Kunst naar daar zou verhuizen. Nu lijkt ook dat gebouw een lege doos geworden.

 

door LQ © brusselnieuws.be. Brussel. 12/12/2015

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actualiteit, Brusselnieuws, Non classé, Pers en media, Politici

Sjacheren met kunst in Brussel

Staatssecretaris Elke Sleurs (N-VA) begeleidt ‘kunstpaus’ Draguet naar de uitgang

©Stefaan Temmerman

Op de Brusselse kunstscène hebben N-VA en PS een nieuw slagveld gevonden. Voor staatssecretaris Elke Sleurs (N-VA) moet de heerschappij van de Brusselse museumdirecteur Michel Draguet, niet meer al te lang duren. Sleurs zet het Fin- de-Sièclemuseum en de Citroën-garage van de PS-vriend op de helling.

Welk lot is museumdirecteur Michel Draguet beschoren?

©Stefaan Temmerman

Die directeur neemt constant foute beslissingen en wil vooral zijn persoonlijke ambities waarmaken

Elke Sleurs, staatssecretaris

Uiteraard heeft deze politieke kunstsaga zijn eigen cultuurpaus: Michel Draguet. Voor de ene is hij een visionaire museumdirecteur, voor de andere een sjoemelende (PS-)apparatsjik eerste klas. Draguet staat aan het hoofd van de Musea voor Schone Kunsten, en het brein achter het Magrittemuseum en Fin-de-Sièclemuseum.

Tegenstanders verwijten hem dat in 2013 de tentoonstelling rond Rogier van der Weyden letterlijk in het water viel en internationale samenwerkingen rond Gustav Klimt en het Parijse surrealisme afsprongen. Voor staatssecretaris Elke Sleurs (N-VA), die hem ‘wanbeleid’ en ‘mismanagement’ aanwrijft, moet de man in elk geval niet meer al te lang aanblijven.

“Die directeur neemt constant foute beslissingen en wil vooral zijn persoonlijke ambities waarmaken”, zegt de N-VA-staatssecretaris. “Door hem is de financiering van grote tentoonstellingen fout gelopen, is er slecht omgesprongen met het mecenaat van AB Inbev ter waarde van anderhalf miljoen euro, en staat er een grote collectie te verrotten in de kelders. Ik erf een wespennest door hem en moet orde op zaken stellen.”

Volgend jaar plant Sleurs een audit van de musea waar Draguet de plak zwaait. Of een extern bureau die doorlichting zal uitvoeren, is nog niet beslist. “Wat er met Draguet moet gebeuren, is een cruciale vraag. Hij zal worden beoordeeld op basis van objectieve criteria en daar zal ik de nodige conclusies uit trekken. Dit hele dossier wordt gepresenteerd als een politieke afrekening, maar dat is het niet. Iedereen die iets van kunst kent, heeft kritiek op die man.”

Waar moet de collectie van moderne kunst heen?

Even terug naar 2011, het begin van de vete tussen PS en N-VA, waarvan Draguet het middelpunt vormt. De collectie van het Museum voor Moderne Kunst verdwijnt dan naar een ondergronds depot. Een tijdelijke oplossing, want de Brusselse gewestregering wil ze later onderbrengen in het Vanderborghtgebouw in de Schildknaapstraat.

Voor de renovatie van dit vroegere festivalcentrum is al een studie besteld van 750.000 euro en de herinrichting is begroot op 7,5 miljoen euro. De moderne kunstcollectie zou daar even een onderkomen krijgen tot de Citroëngarage omgevormd is tot een Brussels Tate Modern, wat hét prestigeproject moet worden van de verwaarloosde Kanaalzone. Met die doorschuifoperatie negeert de Brusselse gewestregering wel een belangrijk feit: ze verschuift een kunstcollectie die niet van haar is, maar van de federale regering, tussen verschillende gebouwen.

Ik wil graag dat alle collecties van de Koninklijke Musea samen blijven en een opwaardering krijgen

Elke Sleurs, staatssecretaris

Die ‘rechtmatige eigenaar’ heeft andere plannen met de collectie. Sleurs wil de kunstwerken weer verhuizen naar hun oorspronkelijke locatie van voor 2011 (het Museum voor Moderne Kunst). “De Citroëngarage is een piste van het Brussels Gewest”, zegt ze. “Dat doet aan bevoegdheidsoverschrijding, ik niet. Mag ik er ook even op wijzen dat Brussel niet eens bevoegd is voor cultuur? Het lijkt nu alsof ik Brussel een nieuw museum misgun, maar ik misgun niemand iets. Dit is de wereld op zijn kop. Ik wil graag dat alle collecties van de Koninklijke Musea samen blijven en een opwaardering krijgen. Daarom moet de collectie met moderne kunst niet langer staan te rotten in de kelder, maar weer in ere worden hersteld.”

Waar Sleurs dan weer aan voorbij gaat, is dat in die oorspronkelijke museumzalen nu het Fin-de-Sièclemuseum huist. Dat museum zou dus moeten sneuvelen voor de komst van de oude collectie van het Museum voor Moderne Kunst. “Voor ons is het ondenkbaar dat we het Fin-de-Sièclemuseum moeten sluiten”, zegt de persattaché van Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België. “Dat zou echt helemaal te gek zijn.”

Om het nog ingewikkelder te maken: de kern van het Fin-de-Sièclemuseum is de collectie Gillon-Crowet, en die voormalige privécollectie is wel in handen van het Brussels Hoofdstdelijk Gewest. Dat kocht de verzameling art nouveau-kunst in 2007 voor 22 miljoen euro, wat – alweer volgens N-VA – een schromelijke overschatting is van haar echte waarde.

Komt er dan nog een museum voor moderne kunst in de Citroëngarage?

 Ja, maar het is onduidelijk wat die zal inhouden. Brussels minister- president Rudi Vervoort (PS) wil koste wat kost nog deze legislatuur zijn ‘Guggenheim’ aan de Sainctelettesquare openen. Als de federale collecties daar niet heen kunnen, maakt de Brusselse regering zich sterk dat ze wel zal kunnen putten uit andere collecties. Die kunstschatten van – pakweg – Belfius, ING of KBC en andere privéverzamelaars zouden de gigantische zalen van de Franse autogarage moeten vullen. Eind dit jaar wil Vervoort alvast de verkoop van de garage rond hebben.

De Brusselse regering maakt van zichzelf graag het slachtoffer in dit dossier. “Ik weiger dat #Brussel gegijzeld wordt door intern communautair getwist in de federale regering #begov #brugov”, tweette Vervoort gisteren. Hij verwijst er dan naar dat N-VA’ster Elke Sleurs het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in ere wil herstellen, en Didier Reynders graag een museum in het Jubelpark propageert. Gemakshalve vergeet hij er wel bij te zeggen dat hij een collectie claimde voor zijn Museum aan het Kanaal die eigendom is van de federale regering.

Waar blijft de visie?

Er is een gebrek aan engagement en visie, en het zou me verbazen als dat er tijdens dit politieke bestel nog zal komen

Wouter Davidts, hoofd Vrije Kunsten aan Sint Lucas Antwerpen

In essentie botsen hier twee verschillende visies op kunst en cultuur. De staatssecretaris hangt een meer traditionele visie aan, waarbij een museum een totaaloverzicht kan bieden van alle kunststromingen door de eeuwen heen. Draguet kiest voor themamusea, getuige het Fin-de-Sièclemuseum en het Magrittemuseum, over kantelmomenten in de kunstgeschiedenis.

Omdat de collecties en de gebouwen versnipperd zijn over de twee niveaus, wordt geen definitieve keuze gemaakt voor deze of gene visie en blijft het morsen met erfgoed in Brussel.

“Of dat museum er nu komt in het Citroëngebouw of niet, lost het oorspronkelijke probleem niet op”, zegt Wouter Davidts, hoofd Vrije Kunsten aan Sint Lucas Antwerpen en docent aan de Vakgroep Architectuur & Stedenbouw van de Gentse universiteit. “Het gebouw is in dit stadium zelfs bijzaak. Er is een gebrek aan engagement en visie, en het zou me verbazen als dat er tijdens dit politieke bestel nog zal komen. Er is structureel geen aandacht voor moderne kunst in Brussel, en het is een gotspe dat dit nu nog kan. Iedereen laat weleens een ballonnetje op, maar er is gewoon geen gemeenschappelijk verhaal.”

TINE PEETERS, De Morgen, 10-12-14

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actualiteit, De Morgen, Non classé, Pers en media

‘Museum in Citroëngarage wordt duizelingwekkend duur’

‘Renoveer eerst de bestaande musea in Brussel vooraleer miljoenen te pompen in een nieuw museum voor moderne kunst. Dat kan onderdak krijgen in het Museum voor Schone Kunsten.’ Dat zegt Werner Adriaenssens van het Jubelparkmuseum.

De Citroëngarage aan het kanaal. (© Brussel Bad)

Onder de titel ‘Een garage is geen museum’ trekt Adriaenssens van leer tegen het plan van het Brussels Gewest om het museum voor moderne en hedendaagse kunst in de Citroëngarage aan de Sainctelettesquare te vestigen. Hij is conservator in het Koninklijk Museum voor Kunst en Geschiedenis (KMKG) en docent kunstwetenschappen aan de VUB.

Eerste reden is dat men een garage niet zomaar verandert in een museum, tenzij er een duizelingwekkende investering komt voor klimaatregeling en isolatie.

Een andere fundamentele reden is dat bij de bestaande federale kunstmusea in Brussel – het KMSKB en het KMKG – de nood aan renovatie van het gebouw zeer hoog is. Volgens Adriaenssens is er in het gebouw van Schone Kunsten meer dan plaats genoeg om het museum in te herbergen.

De discussie rond het museum voor moderne kunst is actueel sinds de sluiting van de begin 2011 van de afdeling moderne kunst van het KMSKB door directeur Michel Draguet.

Adriaenssens vindt het stuitend dat de discussie enkel gaat over de keuze van een gebouw, terwijl het museale aspect niet aan bod komt. Hij stelt ook “profileringsdrang en gebrek aan kennis” vast bij politici. Hij verwijst naar Vlaams parlementslid voor Brussel Yamila Idrissi (SP.A) die voor de Ninoofsepoort opteert als stedelijk project en minister-president Rudi Vervoort (PS) en ‘zijn’ Citroëngarage. En dan is er nog Michel Draguet die voor een nieuw museum pleit in het Jubelpark.

© brusselnieuws.be, Brussel-Stad, 01/12/2014

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actualiteit, Brusselnieuws, De Standaard, Non classé, Pers en media

Opinie van Peter Swinnen, architect, Vlaams Bouwmeester, 18 july 2013

Impuls voor stedelijke dynamiek

 Impuls voor stedelijke dynamiek
De buurt rond Vanderborght heeft niet nóg een culturele publiekstrekker nodig. Foto: Bart Dewaele
Het Vanderborght-gebouw kan perfect tijdelijk onderdak bieden aan de collectie moderne en hedendaagse kunst, stelt Peter Swinnen. Maar de federale, regionale en stedelijke overheden moeten debatteren over de locatie van een nieuw museum.

Wie? Brusselaar, architect, Vlaams Bouwmeester.

Wat? Het Vanderborght-gebouw is niet geschikt als permantente locatie voor een nieuw museum: vanwege zijn structuur, maar vooral omdat een museum in andere Brusselse buurten veel meer zou kunnen bijdragen aan de broodnodige stadsimpuls.

Afgelopen week ontstond er alweer een hoogtepuntje in het non-debat omtrent een nieuw Museum voor Moderne en Hedendaagse Kunst in Brussel. Het hoogtepuntje was het ongevraagd voorstel van Vlaams parlementslid Yamila Idrissi om een ambitieus museumproject te bouwen langs het Brusselse kanaal (DS 11 juli). Het non-debat bestaat erin dat de federale overheid – ondanks de positieve en kritische druk – van krommenaas blijft gebaren.

In februari 2011 meldde Michel Draguet, directeur bevoegd voor de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten, dat het Museum voor Moderne Kunst op de Kunstberg plaats zal ruimen voor een toeristisch aantrekkelijker fin-de-sièclemuseum. Wat er met de collectie moderne en hedendaagse kunst zou gebeuren, was totaal onduidelijk. Geconfronteerd met de publieke en culturele verontwaardiging rond Draguets eenzijdige coup, suggereerde toenmalig bevoegd minister Paul Magnette (PS) een tijdelijke huisvesting in het Vanderborght-gebouw. Met de nadruk op ‘tijdelijk’, omdat Magnette ondertussen een studie wenste te lanceren naar een permanente, stedelijke en uitdagende museale oplossing. Het euvel van de federale culturele instellingen is evenwel een vrijwel permanent machtsvacuüm. De collectie moderne en hedendaagse kunst is immers een federale bevoegdheid, of preciezer: een federale restbevoegdheid. Dat er geen federaal minister of staatssecretaris voor Cultuur bestaat, spreekt boekdelen. De Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België, waar de collectie moderne en hedendaagse kunst onder ressorteert, worden bijgevolg amper politiek aangestuurd. De administratieve lethargie is navenant. Het vrij spel van de curator evenzo. Het machtsvacuüm werd vorig jaar des te groter door het plotselinge vertrek van Magnette richting Charleroi. Zijn opvolger, staatssecretaris Philippe Courard (PS), wenst sindsdien de zaak vooral snel af te handelen. De laatste maanden kon men dus vaststellen dat in de communicatie omtrent het Vanderborght-gebouw, zowel door Draguet als Courard, het woordje ‘tijdelijk’ en stoemelings gesneuveld is. Exit debat.

Schitterend gebouw, maar ongeschikt

Het Vanderborght-gebouw (1935) heeft op zich een schitterende infrastructuur. In 1999 werd het magazijn al flink gerenoveerd met het oog op de Culturele Hoofdstad Brussel 2000, met de ambitie om er vanaf 2002 via een erfpacht het toenmalige Dexia Art Centre te huisvesten. Dat laatste is, zoals gemeenzaam bekend, roemrijk mislukt met als gevolg dat Vanderborght al langer dan een decennium vrijwel ongebruikt blijft.

Het industriële pand leent zich door zijn beperkte lichttoegang, grote vides en moeilijke circulatie niet zomaar tot eender welk programma. Ook de bruikbare oppervlakte, verdeeld over zes verdiepingen, is maar goed voor netto 4.000 vierkante meter exporuimte. Ter vergelijking: het Magritte-museum bedraagt 2.500 vierkante meter, ook al behandelt dit het werk van slechts één kunstenaar. Enkele andere voorbeelden: Tate Modern biedt 33.000 vierkante meter exporuimte, de Schaulager in Bazel is 20.000 vierkante meter groot. Het relatief kleine Vanderborght is bij uitstek een cascogebouw, een structuur die vraagt om tijdelijk ingevuld te worden. Dus ja, waarom er geen deel van de collectie moderne en hedendaagse kunst tijdelijk in onderbrengen.

Maar die tijdelijkheid impliceert een navenant budget en dito inrichtingsconcept. De nu vastgelegde elf miljoen euro en 2017 als opleveringsdatum doen vermoeden dat er van tijdelijkheid geen sprake meer zal zijn. Met slechts een derde van het budget zou je Vanderborght kunnen klaarmaken voor een tijdelijke showcase, in afwachting van een sterke stedelijke oplossing voor de huisvesting van de collectie elders in Brussel. Je zou hier een voorbeeld kunnen nemen aan het Antwerpse KMSKA, dat zich tijdens de renovatie de Fabiolazaal op een uitermate lichte wijze heeft toegeëigend om er ‘de modernen’ te tonen.

Werk voor de Brusselse Bouwmeester

Maar de grootste gemiste kans door al het geld op het beperkte Vanderborght te verwedden, is de stedelijke dynamiek. De buurt rond de Koningsgalerij en de Kunstberg heeft niet nóg een culturele publiekstrekker nodig. Het is er nu al over de koppen lopen. Het Brussels Gewest kent zeker uitdagender buurten – zoals onder meer het kanaal – waar een Museum voor Moderne en Hedendaagse Kunst een noodzakelijke stadsimpuls zou kunnen teweegbrengen. Die enorme kans mag niet zomaar onder de mat geveegd worden.

Maar wie gaat het voortouw nemen in deze processie? De collectie is immers federaal, de stad Brussel wenst terecht ook haar zegje te doen en de stedenbouwkundige ambitie moet minstens het Brussels Hoofdstedelijk Gewest aanbelangen. Een expliciet tijdelijk gebruik van Vanderborght, operationeel vanaf pakweg eind 2014, kan de noodzakelijke studie- en bouwtijd garanderen om tegen 2020 te beschikken over een museale haven voor moderne en hedendaagse kunst.

Er moet dus absoluut werk gemaakt worden van het uitschrijven van een onafhankelijke studie die het ruimtelijk, economisch, maatschappelijk en bestuurlijk potentieel van een dergelijk museum in Brussel in kaart brengt. Dit is nog nooit terdege gebeurd. Tegelijk moet er een onafhankelijk, visionair en gemandateerd intendant aangewezen worden om de studiesupervisie en het debat in goede banen te leiden. Deze taak komt logischerwijze de Brusselse Bouwmeester toe. Als eerste teken van vertrouwen in een federale, stedelijke en regionale coproductie zou dat kunnen tellen.

Peter Swinnen, De Standaard, Opinies, 18/07/2013  

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder De Standaard, Non classé, Pers en media

De flaters van de Koninklijke Musea

Qua slecht nieuws zijn we van de Koninklijke Musea in Brussel wel wat gewend, zegt Jan Van Hove. Maar de sluiting van een tentoonstelling van Vlaamse Primitieven na waterinsijpeling slaat alles.

(…)

Uit de Koninklijke Musea in Brussel kwamen de jongste jaren geregeld slechte berichten. Toptentoonstellingen die waren aangekondigd, werden afgeblazen. Een complete vleugel van het museumgebouw is al jaren gesloten voor de verwijdering van asbest. Bovendien joeg het museum een groot deel van de kunstwereld tegen zich in het harnas door de sluiting van de afdeling moderne kunst, zonder dat er in vervangende huisvesting werd voorzien. Daardoor schiep het museum, allicht ten onrechte, zelf het beeld dat het geen hart heeft voor moderne kunst.

Hoewel alle troeven aanwezig zijn, is Brussel geen museumstad. Zowel de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten als die voor Kunst en Geschiedenis bewaren prachtige collecties met stukken van wereldklasse, van Egyptische kunst tot schilderijen van Bruegel en hoogtepunten van de art nouveau. Maar beide instellingen kampen met verouderde gebouwen, onvoldoende middelen en een weinig aantrekkelijke presentatie.

Op Europees niveau zijn de Brusselse musea het zwakke broertje. Een Vlaamse kunstenaar die onlangs de gerenoveerde musea in Amsterdam bezocht – het Rijksmuseum, het Stedelijk en het Van Gogh Museum – zei achteraf dat hij in Nederland het gevoel had op een andere planeet te komen. De federale overheid die voor de grote Brusselse musea verantwoordelijk is, staat voor de keuze: ofwel werkt ze een betere beheersstuctuur uit en een masterplan voor broodnodige renovaties, ofwel knoeit ze verder.

De flaters van de Koninklijke Musea

Jan Van Hove,  redacteur cultuur & media bij De Standaard, 23/11/2013

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actualiteit, De Standaard, Non classé, Pers en media

Er is een surrealistisch lek in het Brusselse museum voor Schone Kunsten – Opinie – De Morgen

De timing was perfect. Op de dag dat Monty Python zijn reünie aankondigde, liet het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten van Brussel (KMSKB) weten dat een volledige tentoonstelling in allerijl ontruimd moest worden. Per ongeluk waren er gaten in het dak geboord met waterinsijpeling als gevolg. In het KMSKB vieren surrealisme en absurdisme hoogtij. Magritte is niet toevallig de naaste buur.

(…)

Waarom werden die gaten geboord, vraagt u zich ongetwijfeld af. Wel, voor het Fin-de-Siècle Museum, dat begin december opengaat, een van de prestigeprojecten van KMSKB-directeur Michel Draguet, waarvoor veel, zoniet alles moet wijken. Er moest namelijk een spandoek over de lichtschacht van het museum aangebracht worden. Moeilijk te begrijpen en ongetwijfeld het tweede surrealistische element in het verhaal.

De lichtschacht maakt deel uit van de museumvleugel die in de jaren tachtig werd gebouwd – speciaal voor het Museum voor Moderne Kunst. Die schacht dient om daglicht in de ondergrondse zalen te krijgen. Michel Draguet wil die zalen nu verduisteren en liet daarom een spandoek plaatsen. Het bedrijf dat de gaten boorde was, naar verluidt, slecht geïnformeerd over een klus die die firma eigenlijk niet wilde uitvoeren. Maar er was plots haast bij.

Het is niet de eerste keer dat KMSKB in een slecht daglicht komt te staan. (…)  Begin 2012 werd een tentoonstelling over Dalí en het surrealisme op het laatste moment afgezegd. De internationale partners vielen uit de lucht. En op 1 februari 2011 besloot Draguet het Museum voor Moderne Kunst gewoonweg te sluiten. Het leidde tot fel protest en maandelijkse demonstraties van museumbezoekers. De Moderne Kunst moest dicht omdat Draguet op die plaats zijn Fin-de-Siècle Museum wil inrichten, het tweede ‘filiaal’ van de KMSKB, na het Magritte Museum.

Die opsplitsing van de KMSKB in filialen voert Draguet resoluut door, ondanks veel kritiek. Een te duur en in eerste instantie toeristisch project, dat weinig toevoegt en museumbezoekers vooral extra doet betalen. Draguet droomt al langer van een derde filiaal, over de Vlaamse primitieven. Hopelijk kan hij ze droog houden.

(…)

Draguet is niet bezig met zijn ‘core business’: KMSKB en Jubelpark, twee musea die internationale kunstcollecties bezitten maar er verkommerd bijstaan. Draguet geeft zijn persoonlijke projecten en filialen voorrang. Hij voert een bewind met ijzeren hand. Zijn personeel zucht en zwijgt. En tot nu toe roept de federale overheid hem niet op het matje. Hij lijkt onaantastbaar.

Tenzij Van der Weyden de spreekwoordelijke druppel is…

Eric Rinckhout, cultuurredacteur, De Morgen, 24/11/13. © De Morgen.

Er is een surrealistisch lek in het Brusselse museum voor Schone Kunsten – Opinie – De Morgen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actualiteit, De Morgen, Non classé, Pers en media

Vergeetput

Het Museum voor Moderne Kunst van Brussel is sinds 1 februari 2011 gesloten. 

trou

Teresa Sdralevitch / 12de samenkomst 6 februari 2013.

MUSEE 34

Het verzoek van het collectief Musée sans Musée / Museum zonder Museum

  1. De permanente heropstelling, zonder uitstel, van de verzameling moderne kunst van de KMSKB. En een wederopstelling van betekenis van de verzameling oude kunst.
  2. Een breed publiek debat met alle betrokken partijen over een toekomstig museum voor moderne en hedendaagse kunst. Dit project moet zich inschrijven in een ambitieus plan naar publiekswerking toe : architecturaal, wetenschappelijk, artistiek, cultureel en democratisch.

Mededeling van MsM /MzM. 1 februari 2013

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Mededelingen van MzM, Non classé

%d bloggers liken dit: