Sjacheren met kunst in Brussel

Staatssecretaris Elke Sleurs (N-VA) begeleidt ‘kunstpaus’ Draguet naar de uitgang

©Stefaan Temmerman

Op de Brusselse kunstscène hebben N-VA en PS een nieuw slagveld gevonden. Voor staatssecretaris Elke Sleurs (N-VA) moet de heerschappij van de Brusselse museumdirecteur Michel Draguet, niet meer al te lang duren. Sleurs zet het Fin- de-Sièclemuseum en de Citroën-garage van de PS-vriend op de helling.

Welk lot is museumdirecteur Michel Draguet beschoren?

©Stefaan Temmerman

Die directeur neemt constant foute beslissingen en wil vooral zijn persoonlijke ambities waarmaken

Elke Sleurs, staatssecretaris

Uiteraard heeft deze politieke kunstsaga zijn eigen cultuurpaus: Michel Draguet. Voor de ene is hij een visionaire museumdirecteur, voor de andere een sjoemelende (PS-)apparatsjik eerste klas. Draguet staat aan het hoofd van de Musea voor Schone Kunsten, en het brein achter het Magrittemuseum en Fin-de-Sièclemuseum.

Tegenstanders verwijten hem dat in 2013 de tentoonstelling rond Rogier van der Weyden letterlijk in het water viel en internationale samenwerkingen rond Gustav Klimt en het Parijse surrealisme afsprongen. Voor staatssecretaris Elke Sleurs (N-VA), die hem ‘wanbeleid’ en ‘mismanagement’ aanwrijft, moet de man in elk geval niet meer al te lang aanblijven.

“Die directeur neemt constant foute beslissingen en wil vooral zijn persoonlijke ambities waarmaken”, zegt de N-VA-staatssecretaris. “Door hem is de financiering van grote tentoonstellingen fout gelopen, is er slecht omgesprongen met het mecenaat van AB Inbev ter waarde van anderhalf miljoen euro, en staat er een grote collectie te verrotten in de kelders. Ik erf een wespennest door hem en moet orde op zaken stellen.”

Volgend jaar plant Sleurs een audit van de musea waar Draguet de plak zwaait. Of een extern bureau die doorlichting zal uitvoeren, is nog niet beslist. “Wat er met Draguet moet gebeuren, is een cruciale vraag. Hij zal worden beoordeeld op basis van objectieve criteria en daar zal ik de nodige conclusies uit trekken. Dit hele dossier wordt gepresenteerd als een politieke afrekening, maar dat is het niet. Iedereen die iets van kunst kent, heeft kritiek op die man.”

Waar moet de collectie van moderne kunst heen?

Even terug naar 2011, het begin van de vete tussen PS en N-VA, waarvan Draguet het middelpunt vormt. De collectie van het Museum voor Moderne Kunst verdwijnt dan naar een ondergronds depot. Een tijdelijke oplossing, want de Brusselse gewestregering wil ze later onderbrengen in het Vanderborghtgebouw in de Schildknaapstraat.

Voor de renovatie van dit vroegere festivalcentrum is al een studie besteld van 750.000 euro en de herinrichting is begroot op 7,5 miljoen euro. De moderne kunstcollectie zou daar even een onderkomen krijgen tot de Citroëngarage omgevormd is tot een Brussels Tate Modern, wat hét prestigeproject moet worden van de verwaarloosde Kanaalzone. Met die doorschuifoperatie negeert de Brusselse gewestregering wel een belangrijk feit: ze verschuift een kunstcollectie die niet van haar is, maar van de federale regering, tussen verschillende gebouwen.

Ik wil graag dat alle collecties van de Koninklijke Musea samen blijven en een opwaardering krijgen

Elke Sleurs, staatssecretaris

Die ‘rechtmatige eigenaar’ heeft andere plannen met de collectie. Sleurs wil de kunstwerken weer verhuizen naar hun oorspronkelijke locatie van voor 2011 (het Museum voor Moderne Kunst). “De Citroëngarage is een piste van het Brussels Gewest”, zegt ze. “Dat doet aan bevoegdheidsoverschrijding, ik niet. Mag ik er ook even op wijzen dat Brussel niet eens bevoegd is voor cultuur? Het lijkt nu alsof ik Brussel een nieuw museum misgun, maar ik misgun niemand iets. Dit is de wereld op zijn kop. Ik wil graag dat alle collecties van de Koninklijke Musea samen blijven en een opwaardering krijgen. Daarom moet de collectie met moderne kunst niet langer staan te rotten in de kelder, maar weer in ere worden hersteld.”

Waar Sleurs dan weer aan voorbij gaat, is dat in die oorspronkelijke museumzalen nu het Fin-de-Sièclemuseum huist. Dat museum zou dus moeten sneuvelen voor de komst van de oude collectie van het Museum voor Moderne Kunst. “Voor ons is het ondenkbaar dat we het Fin-de-Sièclemuseum moeten sluiten”, zegt de persattaché van Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België. “Dat zou echt helemaal te gek zijn.”

Om het nog ingewikkelder te maken: de kern van het Fin-de-Sièclemuseum is de collectie Gillon-Crowet, en die voormalige privécollectie is wel in handen van het Brussels Hoofdstdelijk Gewest. Dat kocht de verzameling art nouveau-kunst in 2007 voor 22 miljoen euro, wat – alweer volgens N-VA – een schromelijke overschatting is van haar echte waarde.

Komt er dan nog een museum voor moderne kunst in de Citroëngarage?

 Ja, maar het is onduidelijk wat die zal inhouden. Brussels minister- president Rudi Vervoort (PS) wil koste wat kost nog deze legislatuur zijn ‘Guggenheim’ aan de Sainctelettesquare openen. Als de federale collecties daar niet heen kunnen, maakt de Brusselse regering zich sterk dat ze wel zal kunnen putten uit andere collecties. Die kunstschatten van – pakweg – Belfius, ING of KBC en andere privéverzamelaars zouden de gigantische zalen van de Franse autogarage moeten vullen. Eind dit jaar wil Vervoort alvast de verkoop van de garage rond hebben.

De Brusselse regering maakt van zichzelf graag het slachtoffer in dit dossier. “Ik weiger dat #Brussel gegijzeld wordt door intern communautair getwist in de federale regering #begov #brugov”, tweette Vervoort gisteren. Hij verwijst er dan naar dat N-VA’ster Elke Sleurs het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in ere wil herstellen, en Didier Reynders graag een museum in het Jubelpark propageert. Gemakshalve vergeet hij er wel bij te zeggen dat hij een collectie claimde voor zijn Museum aan het Kanaal die eigendom is van de federale regering.

Waar blijft de visie?

Er is een gebrek aan engagement en visie, en het zou me verbazen als dat er tijdens dit politieke bestel nog zal komen

Wouter Davidts, hoofd Vrije Kunsten aan Sint Lucas Antwerpen

In essentie botsen hier twee verschillende visies op kunst en cultuur. De staatssecretaris hangt een meer traditionele visie aan, waarbij een museum een totaaloverzicht kan bieden van alle kunststromingen door de eeuwen heen. Draguet kiest voor themamusea, getuige het Fin-de-Sièclemuseum en het Magrittemuseum, over kantelmomenten in de kunstgeschiedenis.

Omdat de collecties en de gebouwen versnipperd zijn over de twee niveaus, wordt geen definitieve keuze gemaakt voor deze of gene visie en blijft het morsen met erfgoed in Brussel.

“Of dat museum er nu komt in het Citroëngebouw of niet, lost het oorspronkelijke probleem niet op”, zegt Wouter Davidts, hoofd Vrije Kunsten aan Sint Lucas Antwerpen en docent aan de Vakgroep Architectuur & Stedenbouw van de Gentse universiteit. “Het gebouw is in dit stadium zelfs bijzaak. Er is een gebrek aan engagement en visie, en het zou me verbazen als dat er tijdens dit politieke bestel nog zal komen. Er is structureel geen aandacht voor moderne kunst in Brussel, en het is een gotspe dat dit nu nog kan. Iedereen laat weleens een ballonnetje op, maar er is gewoon geen gemeenschappelijk verhaal.”

TINE PEETERS, De Morgen, 10-12-14

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actualiteit, De Morgen, Non classé, Pers en media

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s