Kunst-Beurs ?

Opinie

Kunst kreeg de afgelopen weken de media-aandacht die kunst verdient. Alleen was de aanleiding fout: de geplande sluiting van het Museum van Moderne Kunst in Brussel. Terecht stak hierover protest de kop op. Kon één ambtenaar beslissen dat een publieke collectie, bijeengebracht en in stand gehouden door belastingbetalers, door die belastingbetalers niet meer bekeken kon worden ? En dat om commerciële motieven ? Yamila Idrissi deelt die verontwaardiging, maar stelt de vraag of die verontwaardiging ook niet opgaat voor private collecties, als die in het bezit zijn van overheidsbedrijven of financiële instellingen die steun vragen aan overheden ?

Brussel heeft een ambitieus beleid op vlak van moderne kunst nodig. Een beleid dat visionair is, buiten de lijntjes kleurt en Brussel op cultureel vlak de internationale uitstraling geeft die het verdient. Het voorstel voor de sluiting van het Museum voor Moderne Kunst is een voorbeeld van hoe het niet moet. De sluiting was een beslissing van een enkeling in naam van allen. Het is een vreemde beslissing voor een publieke instelling, omdat ze enkel uitgaat van een commerciële logica. Hierbij wordt louter om commerciële redenen voorbij gegaan aan een van de kerntaken van een museum, namelijk kunst toegankelijk maken voor iedereen.

Maar we mogen ook niet blind zijn voor de actuele situatie. De grote collecties en topwerken bevinden zich vaak niet in onze musea maar wel in de catacomben van de financiële instellingen en overheidsbedrijven. Deze grote spelers hebben de economische kracht van kunst al lang ontdekt. Zo heeft Dexia de grootste private collectie moderne en hedendaagse Belgische kunst. Een paar duizend werken en is daarmee de grootste privéverzameling van het land. De collectie Moderne kunst bevat onder meer Marcel Broodthaers, Roger Raveel, Luc Tuymans, Jan Fabre en Berlinde De Bruyckere. Ook KBC nam met Cera, ABB en Investco een verzameling met zo’n 600 kunstwerken over. Maar ook overheidsbedrijven zoals Belgacom beschikken over topwerken van ondermeer Andy Warhol, Jan De Cock, Wim Delvoye, Pierre Alechinsky en Roy Lichtenstein,

Overheidsbedrijven en financiële instellingen deelden in een niet zover verleden eenzelfde houding: wanneer het slecht gaat, zijn ze de verantwoordelijkheid van allen, en wanneer het goed gaat, de verdiensten van enkelen. De malus collectief, de bonus privaat. Overheden moeten in hun relaties met hun eigen autonome bedrijven en met financiële instellingen niet alleen oog hebben voor correcte economische en ethische afspraken, maar ook voor de ontsluiting van kunstcollecties. Het zou dan ook een logische stap zijn mochten de banken en overheidsbedrijven deze unieke collecties permanent tentoonstellen voor het grote publiek. Zo dat de klanten en aandeelhouders van de banken, de klanten en aandeelhouders van de overheidsbedrijven en de klanten aandeelhouders van de overheden  – wij allen dus, Brusselaars, pendelaars, bezoekers – kunnen genieten van deze prachtige kunstwerken. En op die manier brengt ons belastinggeld twee keer op

Voor overheidsbedrijven zoals Belgacom, NMBS zou de overheid beheersovereenkomsten kunnen afsluiten, voor financiële instellingen kan deze bruikleen gekoppeld worden aan financiële injecties en overheidswaarborgen.

Vandaag wordt luid op nagedacht over de herbestemming van het Beursgebouw. Eén van de pistes is om er een museum voor Moderne Kunst in onder te brengen. Ik ben voorstander van dit idee om de bestaande landmark die het beursgebouw vandaag is een nieuwe invulling te geven. Waarom de privé collecties van banken en overheid niet samen onder te brengen in het dit vernieuwde Beursgebouw. En op die manier wordt de financiële tempel van ons land omgedoopt tot een nieuwe culturele hotspot voor Brussel waarin verschillende overheden, overheidsbedrijven en financiële instellingen participeren. En waarvan elke Brusselaar, bezoeker en toerist kan genieten.

Yamila Idrissi, 
Vlaams Volksvertegenwoordiger, sp.a

.

Advertenties

Reacties staat uit voor Kunst-Beurs ?

Opgeslagen onder Politici

Reacties zijn gesloten.